Jest jednym z rodzajów teatrów, gdzie za umowną datę jego powstania przyjmuje się rok 1576. Wtedy bowiem w okolicach Londynu wybudowany został pierwszy gmach, który przeznaczony był tylko i wyłącznie do prezentowania widowisk teatralnych. Na samym początku aktorzy grali na dworze, później natomiast przenieśli się do budynków. Rolę sceny pełniło w większości przypadku podwyższenie, które z trzech stron otaczali widzowie, bez żadnego odgrodzenia ich od sceny. Aktorzy bardzo często zwracali się bezpośrednio do publiczności starając się nawiązać z nią bliski kontakt. Podobnie sami widzowie żywiołowo reagowali oraz komentowali działania aktorów. Publiczność, a zwłaszcza przedstawiciele niższych klas społeczeństwa byli bardzo hałaśliwymi. W zwyczaju było wiwatowanie, klaskanie, tupanie, a w czasie znudzenia spektaklem rzucenie drobnymi kamieniami. Dekoracje były raczej skromnymi, często zastępowanymi przez napisy informujące gdzie toczy się dana akcji. W zamian jednak stroje aktorów były bardzo bogatymi co rekompensowało brak dekoracji. Przedstawieniom towarzyszyła muzyka, a dzienne światło uniemożliwiało wykorzystywanie świetlnych efektów. Do najważniejszych elementów takowego widowiska z pewnością należała przede wszystkim gra samych aktorów oraz tekst zawarty w dramacie. Aktorzy byli profesjonalistami, zwracali uwagę na wymowę, każdy gest oraz ruch, starając uzyskać się jak największy poziom prawdopodobieństwa.