Obecne formy przedstawień teatralnych będą określane mianem teatru współczesnego. Sam ten termin znajdywać będzie zastosowanie w szerszej gamie znaczeniowej. Zazwyczaj w takowy sposób będzie mówiło się o teatrze, który działa od początku wieku dwudziestego. Nic w sztuce jednak nie dzieje się natychmiastowo i rzadko spotkać będzie można się z konkretnymi datami wyznaczającymi powstanie, czy też zakończenie tego właśnie nurtu. Rozwój teatru po zakończeniu pierwszej wojny światowej był między innymi możliwość dzięki zmniejszonemu naciskowi cenzury po rozpadzie dawnych imperiów. W Polsce zaistniała możliwość jego rozwoju w danym kierunku dzięki odzyskanej wolności oraz niepodległości. Druga wojna światowa była kolejnym okresem, który wprowadził zmiany do teatralnego życia, przede wszystkim wiele budynków teatralnych zostało zniszczonych, a także największe ośrodki teatralne zostały rozwiązywane, czy też po prostu niszczone. Po zakończeniu wojny ludzie musieli na nowo oswajać się z teatrem, gdyż przez czas jej trwania zapomnieli oni całkowicie o takiej formie rozrywki. Początki powojennego teatru nie różniły się od osiągnięć czasów przedwojennych. Było to możliwe między innymi dlatego, że jego tworzeniem zajmowali się ci sami ludzie przez większość czasów. Z czasem rosnąca rola mediów, a głównie telewizji, zaczęła odbierać teatrowi jego znaczącą rolę w kulturalnym życiu społeczeństwa, gdzie dzisiaj przeciętny polak do teatru wybiera się kilka razy w życiu.